گاتها --- سروده های آسمانی زرتشت :

   بقلم : موبد فیروز آذرگشسب  --- قسمت چهارم :

   در مورد پیکار با بدی و کمک به فیروزی روشنایی بر تاریکی و سپنتامینو بر انگره مینو

  اشارات مکرری شده است که بذکر برخی از آنها مبادرت خواهد شد.

  در بند دوم از هات 33 یسنا می فرماید:

  (( کسی که با اندیشه و گفتار و کردار و با بازوان خویش با بدکاران پیکار کند

  و نقشه آنان را عقیم سازد و یا آنان را به راه راست رهبری کند

  چنین شخصی خواست پروردگار را انجام داده و به خداوند جان و خرد عشق می ورزد. ))

  در کیش زرتشت و بنابر گاتاها ، تنها پرهیز از کارهای ناشایست و دوری از شر و فساد کافی نیست

  بلکه عملا باید از افراد تبه کاری که در صدد ایجاد فساد یا جنایتی هستند، جلوگیری بعمل آورده

  و تا جای ممکن سعی کرد تا افراد منحرف و سیه کار را براه راست هدایت نموده

  و زشتکاری آنها را اصلاح کرد.

  اشوزرتشت معتقد بود کسی که سیه کاران را کمک و یاری نماید

  خود نیز از طرفداران و هواخواهان آنهاست

  و کسی که به نیکوکاران کمک کند از پارسایان و درستکاران به شمار خواهد آمد

  چنانکه در بند 6 از هات 46 اشتودگات میفرماید:

  (( ... کسی که برای هواخواهان دروغ آرزوی فیروزی کند و به آنها یاری بخشد، از هواخواهان دروغ

  و کسی که درست کرداران را دوست داشته باشد و به آنها ارج نهد، در زمرۀ پارسیان به حساب خواهد آمد. ))

  برای دوری جستن از بدی و دروغ و تبه کاری در هات 53 یسنا بند 6

  اشوزرتشت به پیروان خویش چنین توصیه می کند:

  (( ای مردان و زنان کوشش کنید ... از دروغ که همان زندگانی مادی و وسوسه انگیز است پرهیز کنید،

  از پیشرفت ریا و فریب جلوگیری نمایید، پیوند خویش را با دروغ بگسلید

  و بدانید آن خوشی و سروری که از راه نادرست و بدبختی و بیچارگی دیگران بدست آید

  جز رنج و افسوس چیزی به بار نخواهد آورد و تبه کاران و دروغ پرستانی که در پی تباهی درست کردارانند

  براستی زندگانی معنوی و آرامش روحی خویش را از بین خواهند برد. ))

  موضوعی که در گاتاها بدان اهمیت بسیار داده شده است انسانیت و مردم داری آدمیان می باشد.

  اشوزرتشت بیشتر به جنبۀ اخلاقی افراد توجه دارد، او می خواهد همۀ افراد بشر برادروار در کنار هم

  با صلح و صفا و مهر و محبت زندگی کرده و به یکدیگر مهر ورزند.

  او خوشبختی را در خوشبخت کردن دیگران می داند چنانچه در اشتودگات می فرماید:

  ( اوشتا اهمایی یهمایی اوشتا کهمایی چیت )

  یعنی خوشبختی از آن کسی است که دیگران را خوشبخت سازد.

  اشوزرتشت یاری کردن درماندگان و بیچارگان و دستگیری از ناتوانان و مستمندان را

  وظیفۀ وجدانی هر فرد می داند و پاداش افرادی که به درویشان کمک کنند را

  ملکوت آسمانی و نیروی اهورایی مقرر فرموده است.

  اشوزرتشت توصیه می فرماید رسیدن به خداوند یکتا و زیارت دیدار او

  تنها با پرورش فروزگان اهورایی که بنام امشاسپندان معروفند میسر است

  که در راس همه اندیشۀ نیک و سالم و منش پاک یعنی (وهومن) قرار دارد،

  وقتی انسان مغز خود را از هرگونه افکار ناشایست و پلید پاک کرده

  و اندیشۀ نیک و خیرخواهی را جایگزین آن ساخت،

  هنگامی که بدون حبّ و بغض و بدون خودخواهی به مسایل توجه پیدا کرد

  و سود دیگران را بر منفعت خویش ترجیح داد

  آنوقت است که فروزۀ پاک منشی خداگونه در او بوجود آمده است

  و می تواند به مرحله دوم کمال که (اَشا) یعنی راستی و پاکی است گام بنهد.

  در این مرحله باید راستی و درستی را همیشه جلو دید خود قرار دهد و

  از دروغ گفتن سخت پرهیز نماید. اگر جان او نیز در خطر باشد نباید از راست گفتن بهراسد،

  با پیشرفت در این مرحله به فروزگان گذشت و انصاف و مرّوت و جوانمردی، اعتدال و میانه روی،

  شهامت و مردانگی خو خواهد گرفت و به سومین گام خویشتن داری و چیرگی بر نفس و خدمت به مردم

  که از ویژگی های (خشترا) یا شهریور است دست خواهد یافت.

  سخت ترین مرحله اینجاست که انسان بتواند بر امیال و هوس ها و آرزو و خواهش های خویش شهریاری کند

  و در اثر تمرین مداوم و جهاد با نفس از این مرحله نیز فیروز بیرون آید

  از آن پس با آخرین گام (سپنتا آرمییتی ) یعنی عشق پاک و فروتنی و بردباری گام خواهد گذاشت.

  در این مرحله، شاگرد مکتب انسانیت، عشقی پاک به خدا و همۀ بندگان خدا پیدا خواهد کرد

  و وجود او از مهر و محبت به همۀ افراد بشر لبریز خواهد شد

  و به مرحله کمال و رسایی و جاودانگی یعنی (هه اروتات و امرتات) یا (خرداد و امرداد) خواهد رسید

  در این مرحله وجودش از فروزگان خداگونه انباشته خواهد گردید

  و چون پرتویی از فروغ درخشان اهورایی به همۀ مردان و زنان،

  نوعی نور محبت و خدمت و فداکاری خواهد تاباند.

  چنین شاگردی که مراحل کمال و انسانیت را طی کرده است همۀ ابنای بشر را از هر نژاد و ملیت و مذهب

  چون برادر دوست خواهد داشت و بهمه محبت خواهد کرد،

  او به مرحله کمال انسانیت وارد گشته است.

  او دیگر بوسیله پرورش فروزگان اهورایی خداگونه شده است

  او برای رسیدن به پروردگار، اول بار به درون خویش توجه پیدا کرده و سپس

  با بینش درون با اندیشه پاک و بی آلایش با راستی و درستی و چیرگی بر نفس و محبت به همه

  توانسته است به آرمان خویش یعنی دیدار با خداوند درون نایل گردد.

                                                                                         ادامه دارد...